پس زمینه انواع بلوبری
بلوبری، با طعم شیرین و آبدار خود، یکی از بهترین میوه های فصل تابستان است. این میوه نه تنها یک ابرغذای مغذی و سرشار از آنتی اکسیدان است که می توانید خودتان آن را پرورش دهید، بلکه بوته های آن با شکوفه های زیبا در بهار، شاخ و برگ جذاب و رنگ های پاییزی خیره کننده، زینتی ارزشمند برای هر باغی محسوب می شوند. با این حال، با وجود تنوع بسیار زیاد، انتخاب بهترین نوع بلوبری برای باغ شما می تواند چالش برانگیز باشد. این راهنما به شما کمک می کند تا با انواع اصلی بلوبری و گونه های محبوب آن ها آشنا شوید.
بلوبری ها (از جنس Vaccinium) گیاهان چندساله و خزان کننده هستند که بیش از ۱۵۰ گونه کشت شده از آن ها توسعه یافته است. این گونه ها عمدتاً در پنج گروه اصلی دسته بندی می شوند که هر کدام برای شرایط آب و هوایی خاصی مناسب هستند:
این گروه، بومی شرق و شمال شرقی آمریکای شمالی است و رایج ترین نوع بلوبری است که در سراسر جهان کشت می شود. بوته های آن به ارتفاع ۱.۵ تا ۲.۵ متر می رسند و به هرس منظم تری نسبت به سایر انواع نیاز دارند. گونه های های بوش مقاومت خوبی در برابر بیماری ها دارند و خودبارور هستند، اما گرده افشانی متقاطع با یک گونه های بوش دیگر باعث تولید میوه هایی بزرگ تر و محصولی بیشتر می شود. این نوع برای عملکرد بهتر به دوره ای سرمای زمستانی نیاز دارد.
این گروه در واقع هیبریدی از نوع شمالی های بوش و یک گونه بومی فلوریدا است. این بلوبری ها برای تولید میوه در مناطقی با زمستان های معتدل ایجاد شده اند، زیرا نیاز سرمایی کمتری برای شکستن جوانه و گلدهی دارند. ارتفاع بوته های آن ها به ۲ تا ۲.۵ متر می رسد. از آنجایی که این گیاهان در اواخر زمستان شکوفه می دهند، خطر سرمازدگی در مناطق سردسیر وجود دارد و بنابراین بهترین عملکرد را در مناطق با زمستان های بسیار ملایم دارند.
بلوبری آنلانتیک
همانطور که از نامش پیداست، این نوع بوته هایی کوتاه تر و واقعی تر از همتایان های بوش خود دارد و ارتفاع آن ها معمولاً کمتر از نیم متر است. این گونه بومی آب و هوای سردتر شرق آمریکای شمالی است. بلوبری های لوبوش خودبارور نیستند و برای تولید میوه به گرده افشانی توسط یک گونه لوبوش دیگر یا یک گونه های بوش نیاز دارند. این بوته ها به هرس بسیار کمی نیاز دارند، هرچند توصیه می شود هر ۲-۳ سال یکبار آن ها را تا نزدیک زمین کوتاه کنید.
این نوع بومی جنوب شرقی ایالات متحده است و برای رشد در مناطقی با تابستان های طولانی و گرم سازگار شده است. ارتفاع بوته های آن به ۲ تا ۳ متر می رسد و نسبت به سرمای زمستان از انواع شمالی های بوش حساس تر است. این گونه خودبارور نیست و برای میوه دهی حتماً باید یک گونه ربیت آی دیگر در نزدیکی آن کاشته شود. گونه های قدیمی تر این نوع ممکن است پوستی ضخیم تر و دانه های مشخص تری داشته باشند.
این گروه حاصل تلاقی بین انواع شمالی های بوش و لوبوش است. نتیجه این تلاقی، بوته هایی با اندازه متوسط (حدود ۱ متر) است که تحمل سرمای بالایی دارند (تا دمای ۱ تا ۷ درجه سانتی گراد را تحمل می کنند). این ویژگی آن ها را برای مناطق سردسیر ایده آل می کند. آن ها نسبت به انواع های بوش به هرس کمتری نیاز دارند و برای کشت در گلدان نیز بسیار مناسب هستند.
بلوبری بلوکراپ
یکی از بهترین راه ها برای انتخاب گونه مناسب، توجه به زمان رسیدن میوه است. با کاشت ترکیبی از گونه های زودرس، میان رس و دیررس، می توانید از اوایل تابستان تا اوایل پاییز (از تیر تا شهریور) به طور مداوم بلوبری تازه برداشت کنید.
این گونه ها فصل برداشت را آغاز می کنند و برای مناطقی که خطر سرمای دیرهنگام بهاره وجود دارد، ایده آل هستند زیرا معمولاً دیرتر گل می دهند اما میوه هایشان زود می رسد.
این گونه ها در اوج تابستان به بار می نشینند و بخش اصلی محصول فصل را تشکیل می دهند.
این گونه ها فصل برداشت بلوبری را طولانی تر می کنند و شما را تا پایان تابستان از میوه تازه بهره مند می سازند.
بلوبری دوک
حتی بهترین گونه های بلوبری نیز در شرایط نامناسب رشد نخواهند کرد. برای موفقیت، این نکات را رعایت کنید:
در نهایت، بوته های بلوبری بذر بری ها یک انتخاب عالی برای باغ شما هستند. آن ها نه تنها برای گرده افشان ها و پرندگان مفیدند، بلکه با زیبایی چهارفصل و میوه های لذیذ، لذت باغبانی خوراکی را برای شما به ارمغان می آورند. حتی اگر قبلاً تجربه کشت میوه نداشته اید، بلوبری نقطه شروع فوق العاده ای است.
فرانجی پانی که با نام پلومریا نیز شناخته می شود، درختان گرمسیری محبوبی هستند که می توان آن ها را…
در هر مرکز فروش گل و گیاه یا فروشگاه لوازم باغبانی، کیسه هایی از خاک گلدان را خواهید یافت که…
اگر به دنبال گسترش مجموعه گیاهان گوشتی یا ساکیولنت خود هستید، جنس کراسولا یکی از گسترده ترین و جذاب ترین…