راهنمای جامع انواع بلوبری

بلوبری، با طعم شیرین و آبدار خود، یکی از بهترین میوه های فصل تابستان است. این میوه نه تنها یک ابرغذای مغذی و سرشار از آنتی اکسیدان است که می توانید خودتان آن را پرورش دهید، بلکه بوته های آن با شکوفه های زیبا در بهار، شاخ و برگ جذاب و رنگ های پاییزی خیره کننده، زینتی ارزشمند برای هر باغی محسوب می شوند. با این حال، با وجود تنوع بسیار زیاد، انتخاب بهترین نوع بلوبری برای باغ شما می تواند چالش برانگیز باشد. این راهنما به شما کمک می کند تا با انواع اصلی بلوبری و گونه های محبوب آن ها آشنا شوید.
آشنایی با پنج گروه اصلی بلوبری
بلوبری ها (از جنس Vaccinium) گیاهان چندساله و خزان کننده هستند که بیش از ۱۵۰ گونه کشت شده از آن ها توسعه یافته است. این گونه ها عمدتاً در پنج گروه اصلی دسته بندی می شوند که هر کدام برای شرایط آب و هوایی خاصی مناسب هستند:
شمالی های بوش
این گروه، بومی شرق و شمال شرقی آمریکای شمالی است و رایج ترین نوع بلوبری است که در سراسر جهان کشت می شود. بوته های آن به ارتفاع ۱.۵ تا ۲.۵ متر می رسند و به هرس منظم تری نسبت به سایر انواع نیاز دارند. گونه های های بوش مقاومت خوبی در برابر بیماری ها دارند و خودبارور هستند، اما گرده افشانی متقاطع با یک گونه های بوش دیگر باعث تولید میوه هایی بزرگ تر و محصولی بیشتر می شود. این نوع برای عملکرد بهتر به دوره ای سرمای زمستانی نیاز دارد.
جنوبی های بوش
این گروه در واقع هیبریدی از نوع شمالی های بوش و یک گونه بومی فلوریدا است. این بلوبری ها برای تولید میوه در مناطقی با زمستان های معتدل ایجاد شده اند، زیرا نیاز سرمایی کمتری برای شکستن جوانه و گلدهی دارند. ارتفاع بوته های آن ها به ۲ تا ۲.۵ متر می رسد. از آنجایی که این گیاهان در اواخر زمستان شکوفه می دهند، خطر سرمازدگی در مناطق سردسیر وجود دارد و بنابراین بهترین عملکرد را در مناطق با زمستان های بسیار ملایم دارند.

بلوبری آنلانتیک
لوبوش یا پابلند
همانطور که از نامش پیداست، این نوع بوته هایی کوتاه تر و واقعی تر از همتایان های بوش خود دارد و ارتفاع آن ها معمولاً کمتر از نیم متر است. این گونه بومی آب و هوای سردتر شرق آمریکای شمالی است. بلوبری های لوبوش خودبارور نیستند و برای تولید میوه به گرده افشانی توسط یک گونه لوبوش دیگر یا یک گونه های بوش نیاز دارند. این بوته ها به هرس بسیار کمی نیاز دارند، هرچند توصیه می شود هر ۲-۳ سال یکبار آن ها را تا نزدیک زمین کوتاه کنید.
رَبیت آی یا چشم خرگوشی
این نوع بومی جنوب شرقی ایالات متحده است و برای رشد در مناطقی با تابستان های طولانی و گرم سازگار شده است. ارتفاع بوته های آن به ۲ تا ۳ متر می رسد و نسبت به سرمای زمستان از انواع شمالی های بوش حساس تر است. این گونه خودبارور نیست و برای میوه دهی حتماً باید یک گونه ربیت آی دیگر در نزدیکی آن کاشته شود. گونه های قدیمی تر این نوع ممکن است پوستی ضخیم تر و دانه های مشخص تری داشته باشند.
نیمه بلند
این گروه حاصل تلاقی بین انواع شمالی های بوش و لوبوش است. نتیجه این تلاقی، بوته هایی با اندازه متوسط (حدود ۱ متر) است که تحمل سرمای بالایی دارند (تا دمای ۱ تا ۷ درجه سانتی گراد را تحمل می کنند). این ویژگی آن ها را برای مناطق سردسیر ایده آل می کند. آن ها نسبت به انواع های بوش به هرس کمتری نیاز دارند و برای کشت در گلدان نیز بسیار مناسب هستند.

بلوبری بلوکراپ
انتخاب بلوبری بر اساس زمان برداشت محصول
یکی از بهترین راه ها برای انتخاب گونه مناسب، توجه به زمان رسیدن میوه است. با کاشت ترکیبی از گونه های زودرس، میان رس و دیررس، می توانید از اوایل تابستان تا اوایل پاییز (از تیر تا شهریور) به طور مداوم بلوبری تازه برداشت کنید.
گونه های زودرس (برداشت در اوایل تا اواسط تیر)
این گونه ها فصل برداشت را آغاز می کنند و برای مناطقی که خطر سرمای دیرهنگام بهاره وجود دارد، ایده آل هستند زیرا معمولاً دیرتر گل می دهند اما میوه هایشان زود می رسد.
- Duke: یکی از پرکشت ترین گونه های تجاری. با وجود گلدهی دیرهنگام، میوه های آن زود می رسند. محصول آن بسیار زیاد، با میوه هایی درشت، خوش رنگ و با طعم نیمه شیرین است.
- Patriot: یک گونه بلند و مقاوم با رشد قوی. میوه های آن درشت و تیره هستند و مقاومت خوبی در برابر بیماری پوسیدگی ریشه دارد.
- Bluetta: یکی از اولین گونه های های بوش که میوه می دهد. بوته ای فشرده با میوه های درشت و طعم عالی.
- Earliblue: یک گونه قوی با عادت رشد گسترده. میوه های آبی روشن آن بزرگ، سفت و خوش طعم هستند.
- Sunshine Blue: یک گونه کوتوله و فشرده که برای کشت در گلدان عالی است. میوه های کوچک اما بسیار خوش طعمی تولید می کند و به عنوان تنها گونه واقعاً خودبارور شناخته می شود.
گونه های میان رس (برداشت در اواخر تیر تا اواسط مرداد)
این گونه ها در اوج تابستان به بار می نشینند و بخش اصلی محصول فصل را تشکیل می دهند.
- Bluecrop: یکی از محبوب ترین و پرکشت ترین گونه ها در جهان. بوته ای قوی و عمودی با محصول بسیار بالا. میوه های آن سفت، با اندازه متوسط تا بزرگ، مقاوم در برابر ترک خوردگی و دارای طعم عالی هستند. دوره برداشت آن طولانی است.
- Blueray: میوه های بسیار درشت و باکیفیت با طعمی فوق العاده تولید می کند. گیاهی قوی و مقاوم است که در آب و هوای گرم تر نیز عملکرد خوبی دارد.
- Collins: بوته ای فشرده و مناسب برای گلدان. محصولی چشمگیر با طعم عالی و رنگ پاییزی زیبا دارد.
- Spartan: دارای بوته ای عمودی با میوه های درشت، تیره و طعمی شیرین و ترش.
گونه های دیررس (برداشت در اواخر مرداد تا شهریور)
این گونه ها فصل برداشت بلوبری را طولانی تر می کنند و شما را تا پایان تابستان از میوه تازه بهره مند می سازند.
- Elliott: یک گیاه مقاوم که در پاییز میوه می دهد. میوه های آن متوسط، سفت و کمی ترش هستند. این بوته با ساقه های قرمز جذاب، جنبه زینتی بالایی در فصل زمستان دارد.
- Jersey: یک گونه قدیمی و بسیار محبوب. میوه هایی بسیار بزرگ و تیره با تحمل خوب نسبت به سرما تولید می کند.
- Chandler: این گونه به خاطر تولید بزرگ ترین میوه های بلوبری شهرت دارد. فصل برداشت آن طولانی است و از مرداد تا شهریور ادامه دارد.
- Pink Lemonade: یک گونه منحصربه فرد که به جای رنگ آبی، میوه هایی به رنگ صورتی شیرین تولید می کند. این گونه خودبارور است و در مرداد ماه می رسد.

بلوبری دوک
نکات کلیدی برای کاشت موفق بلوبری
حتی بهترین گونه های بلوبری نیز در شرایط نامناسب رشد نخواهند کرد. برای موفقیت، این نکات را رعایت کنید:
- خاک اسیدی: بلوبری ها گیاهان اسیددوست (اریکاسه) هستند و به خاکی با pH بین ۴.۵ تا ۵.۵ نیاز دارند. اگر خاک باغ شما قلیایی یا خنثی است، می توانید چند ماه قبل از کاشت با افزودن گوگرد، pH آن را کاهش دهید یا گیاهان را مستقیماً در کمپوست مخصوص گیاهان اسیددوست بکارید.
- آفتاب کامل: برای دستیابی به بیشترین محصول، بوته های بلوبری را در مکانی کاملاً آفتاب گیر بکارید. گیاهان در سایه جزئی نیز رشد می کنند اما میوه دهی آن ها به شدت کاهش می یابد.
- گرده افشانی: اگرچه برخی گونه ها “خودبارور” نامیده می شوند (مانند Sunshine Blue)، کاشت حداقل دو گونه مختلف در کنار یکدیگر همیشه توصیه می شود. این کار (گرده افشانی متقاطع) به طور چشمگیری میزان محصول و اندازه میوه ها را برای همه انواع افزایش می دهد.
- آبیاری: بلوبری ها به خاکی با رطوبت دائمی اما با زهکشی خوب نیاز دارند. اجازه ندهید خاک آن ها کاملاً خشک شود.
نتیجه گیری
در نهایت، بوته های بلوبری بذر بری ها یک انتخاب عالی برای باغ شما هستند. آن ها نه تنها برای گرده افشان ها و پرندگان مفیدند، بلکه با زیبایی چهارفصل و میوه های لذیذ، لذت باغبانی خوراکی را برای شما به ارمغان می آورند. حتی اگر قبلاً تجربه کشت میوه نداشته اید، بلوبری نقطه شروع فوق العاده ای است.